Powiat horochowski – powiat utworzony 12 grudnia 1920 r. pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z części powiatu włodzimierskiego (gminy: Brany, Chorów, Podberezie, Świniuchy, Skobiełka, Kisielin i Horochów).

19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Horochów. W skład powiatu wchodziło 7 gmin wiejskich, 2 miejskie 181 gromad wiejskich (sołectw) i 2 miasta.


Powiat horochowski zajmował południowo-zachodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: na zachodzie z powiatem włodzimierskim i sokalskim (województwo lwowskie), od północy z powiatem kowelskim, od wschodu z powiatem łuckim, od południa z powiatem radziechowskim (województwo tarnopolskie).

Powierzchnia powiatu wynosiła 1257 km2, a ludność 122,1 tys. osób (według spisu z 1931 r.), dając wskaźnik zamieszkania 69 osób na 1 km2.

Powiat w większości zamieszkany był przez ludność ukraińską liczącą 84,3 tys. (69,0%). Drugą narodowością pod względem liczebności byli tam Polacy w liczbie 21,1 tys. osób. Reszta to Żydzi i inne, nieliczne grupy narodowościowe.
Gminy[edytuj]

* gmina Beresteczko (miejska) (od 1925)
* gmina Beresteczko (wiejska) (od 1925)
* gmina Brany
* gmina Chorów
* gmina Horochów (miejska)
* gmina Kisielin
* gmina Podberezie
* gmina Skobełka
* gmina Świniuchy

Miasta

* Beresteczko (od 1925)
* Horochów