Powiat lubomelski – powiat utworzony 12 grudnia 1920 r. pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z części powiatu włodzimierskiego (gminy: Bereźce, Hołowno, Huszcza, Luboml, Pulmo, Szack i Zgorawy)[1]. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Luboml. W skład powiatu wchodziło 7 gmin wiejskich, 1 miejska 101 gromad wiejskich (sołectw) i 1 miasto.

Powiat lubomelski zajmował północno-zachodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z województwem lubelskim, wzdłuż rzeki Bug (powiaty włodawski i chełmski), od północy z województwem poleskim (powiat brzeski), od wschodu z powiatem kowelskim oraz od południa z powiatem włodzimierskim.

Powierzchnia powiatu wynosiła 2.054 km2, a ludność 85,5 tys. osób (według spisu z 1931 r.), a więc dawała wskaźnik zamieszkania 42 osoby na 1 km2.

Powiat w większości zamieszkany był przez ludność ukraińską liczącą 66,0 tys. osób (72,2%). Drugą narodowością pod względem liczebności byli Polacy w liczbie 12,1 tys. osób, pozostali to Żydzi i inne nieliczne grupy narodowościowe.
Podział administracyjny
Gminy (1933)

* gmina Bereźce
* gmina Hołowno
* gmina Huszcza
* gmina Luboml (miejska)
* gmina Luboml
* gmina Pulmo (siedziba: Pulemiec, następnie gmina Pulemiec)
* gmina Szack
* gmina Zgorany

Miasta

* Luboml