Publikujemy dokument archiwalny, Archiwum Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, Równe, spr. 7843, 11 kart, maszynopis w języku rosyjskim, dokumenty z teczki sprawy Stepana Janiszewskiego. Akt oskarżenia w sprawie karnej nr 3624, Fedoruk Iwan Hryhorowycz, ur. 1922 we wsi Ujezdce, rejon Ostrożec obecnie Młynów, z rodziny chłopskiej, wykształcenie podstawowe, żonaty, jedno dziecko. W lipcu 1941 r. wstąpił ochotniczo do milicji ukraińskiej OUN we wsi Ujezdce, rejon Ostrożec (obecnie Młynów) w obwodzie Równe. Na rozkaz komendanta Wysznyweckiego zastrzelił w piwnicy posterunku milicji Filipa Tkacza ze wsi Koryto. Broń – rewolwer – dał mu Wysznywecki. Przyznał się.

Po rozwiązaniu milicji OUN od początku sierpnia 1941 do lata 1942 był w ukraińskiej policji pomocniczej w Ostrożcu. Na początku sierpnia wykonując rozkazy niemieckich esesmanów brał udział w rozstrzelaniu 65 ludzi w lesie Jarów, 3 kilometry od Ostrożca. Udział w akcji wzięło dwóch oficerów SS, Niemców, oraz policjanci ukraińscy Kazmyruk, Wysznewecki, Sodatiuk, Prybysz, Szyło.

Wiosną 1942 dwukrotnie brał udział w rozstrzelaniu dwóch grup Żydów na cmentarzu żydowskim w Ostrożcu, 10 i 15 osób.

Wiosną 1943 wstąpił do bandy SB OUN pod pseudonimem „Czornyj” i we wsi Borbyn wraz z trzema innymi bojówkarzami zamordował dwóch chłopców żydowskich o nieznanych nazwiskach. Zabrali ich z chat, gdzie się ukrywali, zaprowadzili na skraj wsi pod las, i zatłukli na śmierć uderzeniami pałek i kolb karabinów. W dniu 7.03.1943 w chutorze Dybyna zastrzelił walczącego z Niemcami partyzanta Ukraińca Fedora Synjuka.

Wiosna 1943 – chutor Konstantynówka należący do wsi Ujezdce wraz z członkiem UPA nazwiskiem Kokoszyj zamordował Polaka Adama Bernadskiego w jego własnym domu, najpierw zranił go wystrzałem z karabinu przez okno, a potem wyłamał drzwi i dobił rannego.

Latem 1943 r. Fedoruk razem z trzema innymi (w tym Tełełecha Anyk i Tełełecha Ołeksandr, bracia) zatrzymali na chutorze pomiędzy wioskami Borbyn i Ujezdce Polaka Bronisława Turka i ukrywanego przez niego radzieckiego jeńca wojennego zbiegłego z niewoli Iwana, nazwisko nie znane, obydwóch zabili, zwłoki wrzucili do studni na chutorze Stawyszcze ( w sumie w studni ekshumowano szczątki 11 ludzi).

Kilka dni później ta sama grupa morderców zamordowała w domu na chutorze pomiędzy wioskami Borbyn i Ujezdce polską rodzinę Józefa Turka, Marię Turek (rodzice zamordowanego wcześniej Bronisława), Helenę Turek. Mordercy podjechali pod dom ofiar furmanką. Józefa i Helenę Fedoruk zamordował osobiście.

Latem 1943 Fedoruk razem z innymi (Ołeksandr Szyło, Tełełecha Oleksandr, Tełełecha Anyk, Bednyk Ołekandr) zatrzymali na drodze pomiędzy wioskami Malin i Zborów uciekających Polaków, mieszkańców wsi Ujezdce. Na dwóch furmankach jechali: Helena Terpiel z trójką dzieci (dwóch synów i córka), Irena Terpiel. Obie kobiety i czwórkę dzieci bandyci z UPA zabrali do lasu Czeskiego od strony wsi Zborów i tam zamordowali. Fedoruk osobiście rozbił głowę niemowlęcia o drzewo.

Na przełomie maja i czerwca 1943 roku we wsi Ławrów w rejonie Łuck w obwodzie wołyńskim Fedoruk jako członek bandy „Moroza” brał udział w zamordowaniu małżeństwa Johanna i Heleny Fincerów, sądząc po imieniu, Niemców, Foderuk zamordował Johanna osobiście bagnetem, gdy ten usiłował uciec z domu. Adam Fincer był świadkiem mordu, zdołał uciec i ukryć się.

W listopadzie 1943 r. we wsi Dlugoszyje wziął udział w uprowadzeniu i zamordowaniu Ukraińca Jakuba Sosny.

W składzie bojówki SB OUN pod rozkazami Wyszneweckiego (swego komendanta ze służby dla nazistów) od grudnia 1943 do stycznia 1944 uczestniczył w przesłuchiwaniu i torturowaniu 15 ukraińskich mieszkańców wsi Długoszyje. W wyniku tortur w chatach Poliszczuka i Wyszneweckiego we wsi Ujezdce zmarli: Leoszyk Ludmiła, Dejneka Ołeksandr, Dejneka Teofania, Parchomej Ludmiła, Leoszyk Gleb, Czajka Filimon, Maksymczuk Ilia, Leoszyk Fedosja, Parfeniuk Iwan.

Wśród obrażeń ciała zadanych przez Fedoruka Dmytro Czerwjakowi, który przeżył tortury, odnotowano pęknięcie czaszki. Trupy zakatowanych na śmierć ludzi Fedoruk osobiście wywoził w kierunku wsi Konstantynówka i wrzucał do studni (w tym rejonie ekshumowano z 3 studni łącznie 34 szkielety).

Jak straszliwe były tortury SB OUN świadczy fakt, że skatowany Parchomej Timofiej ze wsi Długoszyje oszalał i popełnił samobójstwo.

W marcu 1944 Fedoruk wraz z Zawadskim z wioski Postników uprowadził, torturował i zamordował we wsi Długoszyje Ołeksandra Masjuka.

W dniu 17.03.1944 Fedoruk został zmobilizowany do Armii Czerwonej, był w wojsku do sierpnia 1944, gdy został lekko ranny - zdezerterował i wrócił do bandy UPA.

W dniu 9.09.1944 podczas napadu na młyn we wsi Piannie brał udział w zamordowaniu kierownika młyna Parfenjuka Wasyla.

Na przełomie września/października 1944 wraz z dwoma innym (Tełełecha i „Wowk”) uprowadził we wsi Powża Hryhora Prochorczuka, zamordował go na chutorze Stawyszcze, ciało wrzucił do studni.

Na przełomie listopada/grudnia 1944 w składzie bojówki „Wowka” (jeden z nich – Dorecki) zamordował mieszkankę wsi Ujezdce Kucharczuk Kateryny i spalił jej dom.

W dniu 17.01.1945 wraz z bojówką „Wowka” uczestniczył w uprowadzeniu z ich domów we wsi Piannie i zamordowaniu Ukraińców Ołeksandra Gontę, Wasyla Litwina i Mykołę Parfenjuka, mordował osobiście „Wowk” w pobliskim lesie. Ofiary zginęły, ponieważ odmówiły płacenia daniny na rzecz OUN-UPA.

Na początku marca 1945 r. Fedoruk wraz z bojówkarzem „Jurko” schwytał w lesie Ujezdce mieszkankę wsi Kosarewe uciekającą wraz i innymi do wsi Ostrożec Ukrainkę Irynę Hryhoriew i zamordował ją, w obecności 4 świadków z rodziny Szełkun, przez wrzucenie żywej do studni w zabudowaniach Fedoruka Mykoły. Z tej studni ekshumowano w 1947 roku ciała dwóch kobiet.

Feodruk odszedł z bandy OUN-UPA w dniu 3 maja 1945, skorzystał z oferowanej amnestii.

Zamieszkał w Brześciu, pracował jako konserwator instalacji wodnej w szpitalu miejskim.

W roku 1959 uznano, że ze względu na ciężar popełnionych zbrodni nie ma prawa korzystać z dobrodziejstw amnestii.

W toku rzetelnego śledztwa, w obliczu zeznań świadków i dowodów z ekshumacji ofiar, Fedoruk przyznał się do wszystkich zarzucanych zbrodni.

Akt oskarżenia podpisano 25.03.1960 r.

Wyrok mógł być tylko jeden.

 

Wstawił: B. Szarwiło za: https://www.facebook.com/StowarzyszenieUOZUN/posts/2639301916393239?__tn__=K-R


GTranslate

plbebgzh-TWhrcsdanlenetfrgldeelhuitjalvltnoptrorusrskslessvukyi

Włamanie do serwisu

Strona odtworzona po ataku hakerskim. W przypadku dostrzeżenia braków i niespójności z poprzednią zawartością serwisu oraz w celu zgłoszenia ew. uwag prosimy o kontakt z nami.

Wołyń naszych przodków

wp8.jpg

PAMIĘTAJ PAMIĘTAĆ

Czytaj także

 

 

Rzeź Wołyńska

mapka.jpg

Szukaj w serwisie

Gościmy

Odwiedza nas 1286 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyki

Odsłon artykułów:
9742772