Wołyń to ziemia rodzinna wielu setek znanych Polaków. Urodziło się tu także 5 polskich olimpijczyków:

DREGIER Zbigniew (ur. 1935 Cumań), technik elektryk, trener, zawodnik klubów gdańskich, uczestnik i współtwórca największych sukcesów polskiej koszykówki, wicemistrz Europy z Wrocławia (1963), olimpijczyk z Rzymu (1960) i Tokio (1964). Jeden z najlepszych polskich koszykarzy. Wzniósł się na szczyty podczas pamiętnego półfinałowego meczu mistrzostw Europy we Wrocławiu (1963), kiedy Polacy pokonali (83:72) zdawało by się nieosiągalną dla nas Jugosławię z Koracem i Daneu na czele, zdobywając srebrny medal (po przegranej w finale z ZSRR 54:64). Z jego też udziałem nasza reprezentacja (rozegrał w niej w sumie 198 spotkań, zdobywając 815 pkt.) wywalczyła: rok później na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio (1964) 6 m. (zdobył podczas olimpijskiego turnieju 53 pkt.), brązowy medal Mistrzostw Europy w Moskwie (1965) i Helsinkach (1967) oraz 5 m. w finale Mistrzostw Świata w Montevideo (1967). Po zakończeniu kariery sportowej w kraju wyjechał do Francji, gdzie grał, a potem był szkoleniowcem (z dobrymi wynikami). Na olimpiadzie w Rzymie w 1960 roku członek drużyny koszykówki, która w grupie eliminacyjnej pokonała Hiszpanię 75:63 i Filipiny 86:68 oraz przegrała z Urugwajem 72:76, zajmując 2 m., w grupie półfin. przegrała z CSRS 75:88, Brazylią 68:77 i Włochami 68:74, zajmując 4 m., w pojedynku o 5-8 m. Polacy pokonali Urugwaj 64:62 i przegrali z Jugosławią 81:95, zajmując 7 m. w turnieju. Natomiast na olimpiadzie w Tokio polska drużyna, w której grał Dregier, po zwycięstwach nad Węgrami 56:53, Japonią 81:57, Włochami 61:58 i Kanadą 74:69 oraz porażkach z Meksykiem 70:71, Puerto Rico 60:66 i ZSRR 65:74, zajęła 3 m. w grupie elim. W walce o 5-8 m. Polacy pokonali Urugwaj 82:69, a w pojedynku o m. 5-6 przegrali z Włochami 59:79, zajmując 6 m. w turnieju.

GRONOWSKI Janusz Ignacy (ur. 1935 Korzec, pow, Równe), inżynier, tyczkarz, olimpijczyk z Rzymu (1960). Zawodnik Gwardii Wrocław (1955-1959) i Warszawa (1960-1966). 18-krotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych 1957-1963 (18 startów, 6 zwycięstw indywidualnych), 3-krotny mistrz (1960-1962) i 3-krotny rekordzista Polski w skoku o tyczce (4.56 , 4.65 i 4.69). Rekord życiowy – 4.80 (1 maja 1963 Lahti ). Uczestnik Uniwersjady w Sofii (1961) i mistrzostw Europy w Belgradzie (1962). W tabelach światowych zajmował w 1963 – 21-27 miejsce.

MALEC Czesław (ur. 1941 Nowy Krzemieniec), urzędnik, kierowca, koszykarz krakowskiej Wisły, jeden z “Wawelskich Smoków” lat sześćdziesiątych, mistrz Polski, medalista mistrzostw Europy, olimpijczyk z Meksyku (1968). Dwukrotny mistrz Polski (1962, 1968) był także dwukrotnym medalistą (brązowym) mistrzostw Europy (1965 Moskwa i 1967 Helsinki). W drużynie narodowej (1961-1969) rozegrał 125 spotkań i zdobył 602 pkt. Kiedy na posadę trenerską wyjechał do Francji trener Bętkowski (1971-1973) pociągnął za sobą kilku zawodników polskich, m.in. Maleca, który od tej pory mieszka we Francji. Członek polskiej drużyny koszykówki na olimpiadzie w Meksyku w 1968 roku, która po zwycięstwach nad Koreą Płd. 77:67, Kubą 78:75, Marokiem 85:48, Bułgarią 69:67 i porażkach z ZSRR 50:91, Brazylią 51:88 i Meksykiem 63:68 zajęła 4 m. w grupie elim. W walce o 5-8 m. Polacy pokonali Włochy 66:52, a w pojedynku o 5-6 m. przegrali z Meksykiem 65:75, zajmując 6 m. w turnieju.

PALUS Mieczysław, ps. “Fiury” (1921 Zaczernicze, pow. Kowel – 1986 Warszawa), trener, hokeista lwowskiej Pogoni (1938-39), Spartaka Lwów (1940-1941), a po wojnie klubów krakowskich (1946-49) i warszawskiej Legii (1950-57), mistrz i reprezentant Polski, olimpijczyk z St. Moritz (1948). 26-krotny reprezentant kraju, strzelec 12 bramek, uczestnik Mistrzostw Świata 1947 w Pradze, gdzie w pierwszym powojennym występie biało-czerwoni wywalczyli 6 m. Na olimpiadzie członek drużyny hokejowej, która po zwycięstwach nad Austrią 7:5 i Włochami 13:7 oraz porażkach z USA 4:23, Kanadą 0:15, CSR 1:13, W. Brytanią 2:7, Szwajcarią 0:14 i Szwecją 2:13 zajęła 6 m. w turnieju (zw. Kanada).

ZDUŃCZYK Stanisław (ur. 1942 Łuck), inżynier, siatkarz olsztyńskiego AZS (1957-74). Zdobył w jego barwach tytuł mistrza Polski (1973), wicemistrza kraju (1972, 1974), brązowy medal Mistrzostw Polski (1971) i dwukrotnie Puchar Polski (1971, 1972). 140-krotny reprezentant Polski 1961-1971 (wszechstronny, był wykorzystywany w drużynie narodowej na każdej pozycji). Wywalczył z nią brązowy medal Mistrzostw Europy w Stambule (1967), był finalistą Mistrzostw Świata 1970 w Sofii (5 m.) i uczestnikiem Pucharu Świata 1969 w Lipsku (8 m.). Na olimpiadzie w Meksyku w 1968 członek polskiej drużyny siatkówki, która po zwycięstwach nad Meksykiem 3:1, Belgią 3:0, USA 3:0, Brazylią 3:0, Bułgarią 3:0 i CSRS 3:1 oraz porażkach z Japonią 0:3, ZSRR 0:3 i NRD 0:3 zajęła w turnieju 5 m. Po zakończeniu kariery zawodniczej w Polsce grał jeszcze w Holandii, gdzie obecnie mieszka na stałe.

Fragment z art. „Depolonizacja Kresów” autor : Marian Kałuski Polsko – Polonijna Gazeta Intrnetowa  „ KWORUM ”   http://www.kworum.com.pl


GTranslate

plbebgzh-TWhrcsdanlenetfrgldeelhuitjalvltnoptrorusrskslessvukyi

Włamanie do serwisu

Strona odtworzona po ataku hakerskim. W przypadku dostrzeżenia braków i niespójności z poprzednią zawartością serwisu oraz w celu zgłoszenia ew. uwag prosimy o kontakt z nami.

Wołyń naszych przodków

wp8.jpg

PAMIĘTAJ PAMIĘTAĆ

Czytaj także

 

 

Rzeź Wołyńska

lud13.jpg

Szukaj w serwisie

Gościmy

Odwiedza nas 506 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyki

Odsłon artykułów:
10072082